Arystoteles

Teoria państwa

Z etyki wynikała wcześniej logicznie założenie państwa. W tej dziedzinie Arystoteles twierdził, że państwo jest naturalną formą społeczeństwa ("człowiek jest z natury stworzony do życia do wnętrza państwie"). Tak samo jako każda modła państwo powinno egzystować w takim razie prawidłowo dopasowane do społeczeństwa oraz warunków do wnętrza których żyje. Oznaczało to wewnątrz praktyce, że różne formy państwa są dobre na rzecz różnych społeczeństw. Jedne społeczeństwa wymagają monarchii tudzież inne poprawnie funkcjonują wewnątrz warunkach demokracji. Jednak pierwotniejsza od czasu państwa ród (wspólnota domowa), z połączenia których powstaje gmina, tudzież zaledwie z połączenia tłum – państwo. Arystoteles opowiadał się przeciw Platonowi zbyt poszanowaniem własności prywatnej, jednak równolegle uważał zbytnio usprawiedliwioną instytucję niewolnictwa.

Większość form rządzenia powstaje zwykle na drodze historycznego rozwoju również te naturalne formy są zwykle najlepsze na rzecz danego społeczeństwa. Podobnie najlepiej przystosowanymi do rządzenia ludźmi są ci, którzy do wnętrza samorzutny strategia znaleźli się na stanowiskach (przez wolę wyborców ewentualnie z urodzenia) zaś nie filozofowie-teoretycy. To innymi słowy dane państwo jest akuratnie lub źle rządzone zależy wielokrotnie nie od chwili formy rządów lecz wciąż od chwili jakości przymiotów ludzi u władzy.

Zadaniem filozofa jest w takim razie ledwo edukowanie również doradzanie rządzącym dodatkowo proponowanie im dokonywania drobnych, powolnych zmian wewnątrz strukturze państwa. Dobra oświata jest wybitnie ważna na rzecz osób rządzących, dlatego że umożliwia im obiektywną ocenę sytuacji, niemniej jednak nadto edukacji formalnej rządzące osoby muszą rozkładać cnoty "złotego środka", zaś wówczas silną wolę, odwagę również rozsądek. Cnoty te są w wielu przypadkach ważniejsze na rzecz rządzących od momentu formalnej wiedzy, którą jest dozwolone na bieżąco zdobywać od momentu doradców-filozofów. Sami filozofowie są zwykle niezbyt odpowiednio przygotowani do sprawowania władzy, bowiem całe byt koncentrują się na nabywaniu wiedzy również dysputach, oraz nie na kultywowaniu cnót niezbędnych wobec rządzeniu.