Etyka Arystotelesa wynikała w środku dużym stopniu z jego teorii bytu, jakkolwiek ponadto była wypracowana na drodze praktycznych obserwacji. Rozumiał mężczyzna dobro dodatkowo cnotę w charakterze dążność do doskonalenia swojej formy, innymi słowy duszy. Gdy psyche osiągnie optymalną, przeznaczoną na rzecz danej jednostki postać, to wtedy osobnik ta osiągnie trwałe wesołość także cnotę.
Dusze ludzkie są niepowtarzalne, wskutek tego to, co jest dobre na rzecz jednego człowieka, niekoniecznie musi egzystować dobre na rzecz drugiego. Dobro zatem jest pojęciem subiektywnym dodatkowo zależy odkąd mnóstwa różnych czynników. Próba uszczęśliwiania wszystkich w poprzek produkowanie idealnego państwa jest, wobec tego mrzonką, która do wnętrza istocie przypadkiem resztkami sił wszystkich unieszczęśliwić (było to sprzeczne z poglądami Platona).