Arystoteles dokonał rozróżnienia cnót na: cnoty dianoetyczne (intelektualne), które są skutkiem doświadczenia dodatkowo cnoty etyczne (moralne), które są skutkiem przyzwyczajenia.
Z cnót intelektualnych najważniejsze są dwie: intelekt (φρόνησις phronesis) dodatkowo intelekt (σοφία sophia). Rozsądek dotyczy ludzkich spraw, dba o zapewnienie człowiekowi zarówno dóbr duchowych jako dodatkowo cielesnych. Przedmiotem dodatkowo polem działania rozsądku są rzeczy zmienne także przemijające. Mądrość jest najwyższą z rodzajów wiedzy. Zajmuje się bytami wiecznymi także niezmiennymi.
Cnoty etyczne mieszczą się wewnątrz tzw. "złotym środku", pośród dwiema wadami (nadmiarem także niedostatkiem). Np. tupet mieści się pośród zuchwalstwem oraz tchórzostwem. Żadna z cnót nie jest wrodzona, z natury jesteśmy raptem zdolni do ich nabywania, tudzież rozwijamy je za sprawą przyzwyczajeniu.
Z cnót etycznych najwyższa jest sprawiedliwość, którą dzielił na rozdzielającą (słuszny rozdział dóbr) także wyrównującą (kompensację krzywd); podstawą atoli jest konstytuującą wspólnotę ludzką przyjaźń. Postawa moralna (ἕξις hexis) powstaje zatem nie do wnętrza wyniku samego rozumienia, tymczasem staż życia oraz moralności otoczenia. Nie bez znaczenia jest ćwiczenie, zachowanie dodatkowo uczenie się.